แนวทางการ คิดนอกกรอบ เริ่มมาแรงแซงการคิดหนทางเดิมๆและ เริ่มทิ้งห่างความเห็นหนทางเดิมมากยิ่งขึ้น ถ้ามองภาพระหว่างองค์การ องค์การที่คิดแบบเดิมๆก็จะถูกทิ้งห่างไปหลายช่วงตัว ถ้าเบิ่งในชั้นเชิงขององค์กรต่างๆชั้นในองค์การด้านMarketing การปรับปรุงกิจการ หน่วยงานที่ข้องแวะกับเทคนิคขององค์การก็ค่อยๆทิ้งห่างหน่วยงานช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเป็นงานบุคคล งานบ/ช งานจัดซื้อ งานธุรกการ ฯลฯ ถ้าเราปล่อยให้เกิดระยะห่างระหว่างทรรศนะและสไตล์การทำงานของแต่ละหน่วยงาน ห่างกันเพิ่มมากขึ้นเท่าใด คิดว่าวันหนึ่งอุปสรรคต่างๆก็เกิดตามมาอย่างแน่นอน อาทิ ฝ่ายMarketing คิดนอกกรอบ ไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่พอนำเอาทรรศนะเหล่านั้นคุยกับทางฝ่ายผลิต(โรงงาน) ราวอยู่กันคนละโลก คุยกันไม่เข้าใจ เพราะฝ่ายหนึ่งหลุดโลก แต่อีกฝ่ายหนึ่งยังอยู่ในโลกแคบๆ Marketingก็บอกว่าฝ่ายผลิตคิดด้อยพัฒนา ฝ่ายผลิตก็บอกว่าMarketingเป็นพวกฝันกลางวันไม่อยู่ในโลกของจริงๆ แล้ว แน่นอน แล้วไม่มีฝ่ายไหนผิดหรอก เพราะแต่ละฝ่ายก็จะมีบทบาทไม่เหมือนกัน จะให้ฝ่ายผลิตคิดและทำเหมือนMarketingสรรพสิ่งก็คงไปไม่รอดหรือจะให้Marketingคิดแบบคน ฝ่ายผลิตก็คงขายไม่ออก ประเด็นสำคัญคือทำกระไรให้แต่ละฝ่ายเกาะติดความนิยมการ คิดนอกกรอบ แต่อยู่ในอาณาบริเวณของความน่าจะเป็นและเหมาะกับ แต่ละสายงาน http://www.creativitycenter.co.th/